رذايل صفات و حالات و ملكات نكوهيده وارسته باشد و در مقام الوهيّت ، فانى شده و جز حقّ خالص و صريح ، چيزى برايش باقى نمانده باشد ، چنين شخصى مثل اعلاى فلسفهء الهى است و او جز مولانا الامام علىّ بن ابى طالب - عليه أفضل السّلام - نيست . آرى تنها اوست نمونهء بارز فلسفهء الهى و جز او نيست . براى تصديق گفتار ما ، خوانندهء محترم مىتواند نظرى به تاريخ زندگانى آن بزرگوار - كه مملوّ از فضيلت و افتخار و در عين حال آكنده از مصايب و بلايا در راه خدا بود - بيندازد و بعد اگر قياس جايز باشد ، سخنانى را كه از آن حضرت در زمينهء مسائل الهى نقل شده ، با آنچه ديگر اصحاب پيغمبر و تابعين و دانشمندان مختلف راجع به مسائل الهى گفته‌اند ، مقايسه كند ، سپس به تحقيق و تأمّل دربارهء آن كلمات درربار و گهروار و ارزيابى دقيق آنها بپردازد .